Ons vlees is gegarandeerd OK dankzij GLB

Dioxinecrisis, gekke koeienziekte…  wie zou er de buik niet van vol krijgen.  Eind jaren ’90 volgde de ene voedselcrisis de andere op. Naar de juiste oorzaak van de crisis was het dikwijls raden. Alle schakels keken naar elkaar. Maar de land-en tuinbouwers waren vaak het belangrijkste slachtoffer, doordat de prijzen van hun producten ineenstortten.

De sector bleef echter niet bij de pakken zitten. En kreeg hierbij steun van Europa.

Sluitende kwaliteitssystemen werden uitgewerkt waarbij kwaliteit en controle slagwoorden werden doorheen de ganse keten. In de rundvleesketen bijvoorbeeld begint retraceerbaarheid al bij de geboorte van de dieren. Via een uniek oormerk kan men de hele levensloop van het dier volgen.

Ook van het vlees van alle andere dieren in onze beenhouwerijen kennen we de precieze herkomst. Voor elk soort vlees stelde de sector een sluitend systeem van traceerbaarheid op.  Niet alleen tot bij de leverancier, maar tot bij de kweker waar de dieren opgroeien. Meritus-rundvlees, Certus-varkensvlees, Belplume-kippen en IKM-melk zijn waarschijnlijk voor de consument geen onbekenden.

Door het principe van autocontrole neemt iedere schakel in de keten zijn verantwoordelijkheid. Hierdoor kunnen gemakkelijker controles uitgevoerd worden en kan men gericht reageren wanneer iets niet in orde zou zijn. De landbouwer houdt zorgvuldig alle gegevens bij.  Op regelmatige tijdstippen controleren onafhankelijke auditeurs of alles correct gebeurt. Op vlak van voedselveiligheid mag dan ook niets aan het toeval overgelaten worden.

Veilig vlaams vlees, is dus ook een beetje Europees!