Alles loopt gesmeerd dankzij het GLB!

Wanneer de dagen wat langer worden, en het kwik in de thermometer iets hoger kruipt, ontwaken ook de wielertoeristen uit hun winterslaap. Dan gaan ze in het weekend de landelijke wegen gaan verkennen. 

En niet alleen de wielertoeristen. Ook gezinnen maken bij mooi weer vaak een gezellig tochtje doorheen de prachtige landschappen van ons Belgenlandje. Van fietsknooppunt naar fietsknooppunt.

Tussen akkers en weiden, langsheen bomenrijen en bermen.  Het valt op hoe divers onze landschappen zijn. Weinig regio’s in Europa hebben op zo’n klein oppervlakte zoveel verschillende landschappen. De Polders zien er heel anders uit dan de Vlaamse Ardennen, die er op hun beurt heel anders uitzien dan het Pajottenland, Midden-Vlaanderen of de Limburgse heide. Maar gelijk waar we fietsen, in de meeste gevallen wordt het landschap bepaald door de land- en tuinbouwer.  En hoewel grondpercelen ook niet aan de trend van ‘steeds groter’ ontsnappen, blijft er toch aandacht voor typische landschapselementen. Sinds 2000 kunnen landbouwers en overheid beheersovereenkomsten sluiten rond landschapsbeheer. De overheid krijgt de garantie van een evenwichtig landschapsbeheer, en de boeren ontvangen een vergoeding. Europa’s plattelandsbeleid past voor deze vergoeding een stukje bij. Op deze manier blijven heggen, poelen, hagen en struikgewas deel uitmaken van onze landschappen. En krijgen weide- of akkervogels een betere habitat. Zo wint iedereen.

Weinig wielertoeristen denken tijdens hun tochtjes in de mooie natuur na over de fietsketting die voortdurend over de tandwielen draait. Net zoals ze evenmin stilstaan bij een actief landschapsbeheer.
Maar dit  is enkel, wanneer alles gesmeerd loopt.